∞ 2 rozdział ∞

Witam! Z tej strony Lacey. W tym roku skończyłam 17 lat. Moje życie składa się z tych samych czynności, które wykonują inne dziewczyny w moim wieku. Szkoła, chłopaki, przyjaciółki, randki. Rok szkolny skończył się dla mnie wyśmienicie. Miałam dobre oceny i w nagrodę rodzice obiecali zabrać mnie we wakacje nad morze. Uwielbiam tam jeździć. Pooddychać świeżym jodem, pozbierać muszelki, codziennie chodzić nad morze i patrzyć się w nieznany horyzont. Mogłabym tam zamieszkać. Mój wzrost nigdy nie sprawiał mi problemu. Mierzę 168 centymetrów. Moja koleżanka mówi, że jestem wysoka, bo sama mierzy zaledwie 160 cm. Nigdy nie miałam też problemu z płcią przeciwną. Z chłopakami dogaduję się bardzo dobrze. Nasze kontakty są na wysokim poziomie. Często chodzę z nimi po mieście i bawimy się w najlepsze. Roxy, moja przyjaciółka, mówi, że jest ze mnie typowa "chłopczyca", na co ja oczywiście zaprzeczam. Z rodzicami żyję w zgodzie. Jednak ich praca wymaga ciągłej nieobecności w domu, dlatego rzadko ich widuję. Specjalnie dla mnie wzięli urlop, aby spędzić ze mną jak najwięcej czasu przez wakacje. Przez moją nieustępliwą alergię nie mogę zaopiekować się żadnym zwierzakiem. Gdy byłam mała marzyłam o małym kotku z wstążeczką na szyi, ale gdy tylko mama dowiedziała się o mojej alergii - stanowczo zabroniła przebywania z jakimikolwiek zwierzętami. Dlatego gdy przychodzę do Roxany, która ma trzy koty i dwa psy, zwykle zamyka je w osobnym pokoju.
 

Usiadłam na łóżku i zastanawiałam się, co dalej zrobić. Przez myśl przemknął mi tajemniczy chłopak grający w piłkę. Szybko jednak odgoniłam te myśli i sięgnęłam po książkę.
Była to książka pt. Wichrowe Łąki''. Strasznie mnie zaciekawiła i zanim się obejrzałam było już ciemno. Stwierdziłam, że czas się umyć i położyć spać, gdyż nazajutrz czeka mnie wymarzony wyjazd. Umyłam się i położyłam spać. 

Rano usłyszałam cichutki głos, mówiący ''Lacey , Lacey pora wstawać!''. Stała nade mną mama, drobniutka, szczupła blondynka z promiennym uśmiechem na twarzy.

- Dzień dobry, mamo - odwzajemniłam uśmiech.
- Wstawaj, kochanie, wyjeżdżamy za 15 minut! - powiedziała mama, uśmiechnęła się raz jeszcze i wyszła.
Pośpiesznie wstałam z łóżka. Rozejrzałam się po pokoju. Moje drewniane meble idealnie komponowały się z pomarańczową, świeżo malowaną ścianą. W rogu stało moje biurko, a na nim pełno zeszytów, kredek, ołówków, notatek i rysunków. Uwielbiam ten pokój, jednak teraz muszę go zostawić. Szybko odrzuciłam rozmyślania na bok, sięgnęłam po leżące na krześle, przygotowane dzień wcześniej na podróż, ubrania. Ruszyłam w stronę łazienki. Założyłam kremową sukienkę, która obszyta była złotymi nitkami. Uczesałam włosy, włożyłam kolczyki zrobione z koralików i bursztynów, które kupiłam nad morzem rok temu. ''To będzie wspaniały wyjazd'' pomyślałam. Ostatni raz spojrzałam na siebie w lustrze, wróciłam do pokoju po walizki i czym prędzej zbiegłam na dół, gdzie już czekała na mnie mama. Włożyłam kremowe, pasujące do sukienki, sandałki i wyszłam z domu. Mama zamknęła dom i także ruszyła w stronę samochodu. Ja jak zwykle siedziałam z tyłu i miałam dużo miejsca dla siebie.
- To będzie dobrze wykorzystany czas - stwierdził tata, kiedy tylko ruszyliśmy.
- Na pewno, w końcu spędzimy trochę czasu razem. Mam wyrzuty sumienia, że przez pracę tak rzadko widujemy Lacey. Chyba się nie gniewasz, kochanie? - z troską w głosie zapytała mama.
- Oczywiście, że nie, mamo. Bardzo Was kocham. - Odpowiedziałam z uśmiechem, po czym włożyłam słuchawki do uszu.
Słuchałam muzyki całą drogę. Myślałam o wielu rzeczach. Przez myśl przeszedł mi znowu tajemniczy chłopak, jednak wiedziałam, że to mój wyjazd i nie mogę się skupiać na takich głupotach. Podróż minęła szybko. Byłam wniebowzięta, gdy tata zatrzymał samochód przed hotelem.